Vandaag heb ik maar eens voor de afwisseling besloten om een gelukkig mens te zijn. Ja, af en toe moet je zo'n besluit gewoon nemen, want het is niet altijd een kwestie van iets voelen. Net zomin als 'houden van' altijd een kwestie van gevoelens is. Ook in de liefde moet je die beslissing gewoon nemen en tegen jezelf zeggen: ja, ik hou van die en die omdat ik dat wil.
De zon piepte deze morgen al vrij vroeg door ons slaapkamergordijn naar binnen en ik wist het heel zeker: dit zou een goede en blijde dag worden en dat is het inderdaad ook geworden. Vandaag heb ik mezelf een paar nieuwe planten cadeau gedaan, waaronder een prachtige lichtroze-en-witte hortensia. Dat zijn van die gevoels-aankopen waartoe ik me zo nu en dan toe laat verleiden, in de hoop dat die planten een beetje willen meewerken en het overleven op ons terras.
En in gedachten hoorde ik mijn vader weer zingen:
Ik heb een huis met een tuintje gehuurd, al in een hele gezellige buurt. En als ik 's morgens mijn bloempjes bekijk, voel ik mij net als een koning zo rijk...
En als pa er dan 'tatarata tata' achteraan plakte, was dat liedje helemaal 'af'.










































